نخواهم عمر فانی را تویی عمر عزیز من

نخواهم جان پر غم را تویی جانم به جان تو

اگر بی تو بر افلاکم چو ابر تیره غمناکم

وگر بی تو به گلزارم به زندانم به زندانم به جان تو

ز عشق شمس تبریزی ز بیداری و شب خیزی

مثال ذره‌ای گردان پریشانم به جان تو

گفت که تو مست نه ای رو که از این دست نه ای

رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم

گفت که تو شمع شدی قبله ء این جمع شدی

شمع نیم جمع نیم دود پراکنده شدم

شمع نیم جمع نیم دود پراکنده شدم

حدیث عاشقی بر من رها کن

حدیث عاشقی بر من رها کن

تو لیلی شو که من مجنونم ای دوست