هوا دلــگیر      درهـا بــسته       سـرهـا در گـریبـان    دســتها پـــنـهان

نــفـســها حــبـس                     دلــــها خـــستــه و غـمگـــین  

درخـــتان اسـکـلــتـهای بــلور آگین            زمین ، دل مرده

سـقـــف آســـمان کـــوتاه                غـبــارآلود مهر و ماه

زمـــســـتـان اســـــت  

آیا واقعاً باید فضای زمستان طوری باشد که پارکها خالی ، دل مرده باشد .. این فضای

زمستان نیست بلکه فضای جامعه ء ماست در این روزها که همه چیز در حول محور غم نان

می‌گذرد ....

وای که به خاطر نان ....... از زور گرسنگی انسانها دست به هر کاری می‌زنند ........

این روزها دیگر پدران شبها با دست پُر دیگر به خانه نمی‌روند و شرمنده خانواده هستند ..

از دل این مردان فقط خدا باخبر است ........ فقط خدا ..........

این روزها دیگر در اندیشه ء مادران چیزی یافت نمی‌شود جز اینکه چگونه شکم فرزندان خود

را سیر کنند .. و آنقدر این مهم است که جدی گرفتن روح و دل فرزندان در اولویت بعدی قرار

گرفته است ....

به خود نگاه نکنید که آسوده می‌خوابید ............

هزاران هزاران نفر در این شبها اصلاً خواب به چشمشان نمی‌آید .........

در این روزها اگر دست محبت به سوی کسی دراز کنی ..... به اکراه آورد دست از بغل ... و

بهانه نیز سرما است که سخت سوزان ....... در حقیقت بهانه مشغله ء فراوان است ....  

در این روزها هر چقدر محبت می‌کنی هیچ جوابی دریافت نمی‌شود ....

هر چقدر گذشت کنی هیچ اثری دیده نمی‌شود .........

انسانها .. که تن آدمی شریف است به جان آدمیت      نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

یادشان رفته ....... در دنیایی غرق شده‌اند که دیوارهایی از جنس فراموشی دارد ... و

پنجره‌هایش از جنس مات و کدر .... درهایش رو به دوری باز می‌شود ....

دوری از خود ...

آیـــــــــــــــــــــــــــا هــنــــــــــوز اشخــــــــــاصی هســــــــتند که از

دل خــود خـــبــر داشـــتــه باشند؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟