بزن آن پرده اگر چند ترا سیم از این ساز گسسته

بزن این زخمه اگر چند در این کاسه تنبور نماندست صدایی

بزن این زخمه بر آن سنگ بر آن چوب

بر آن عشق که شاید بردم راه به جایی

پرده دیگر مکن و زخمه به هنجار کهن زن

لانه جغد نگر کاسه آن بربط سُغدی ز خموشی

نغمه سرکن که جهان تشنه آواز تو بینم

چشمم آن روز مبیناد که خاموش در این ساز تو بینم

نغمه توست بزن آنچه ما زنده بدانیم

اگر این پرده برافتد من و تو نیز نمانیم

اگر چند بمانیم و بگوییم همانیم

..............................................................................................................................

پی نوشت : بعد از مدتها خدمت دوستان عزیز سلام می کنم ، نمی دونم کلامی نبود تا بنویسم اینجا

تا امروز با این کلمات دلنشین برخورد کردم ، حیفم آمد شما نخوانید .

از فیلسوف کوچولوی عزیز هم به خاظر همراهی هاش همیشه سپاسگزارم .

شاد باشید دوستان .